Prof.dr. Els Goulmy (1946) werd in 1999 benoemd tot hoogleraar. Op 11 november 2011 nam zij afscheid van het Leids Universitair Medisch Centrum als hoogleraar Transplantatiebiologie
In 2002 ontving zij de Spinozapremie voor haar werk op dit gebied.
Els Goulmy trad op 1 mei 2012 na ruim 10 jaar af als voorzitter en bestuurslid van het LNVH.

Waarom was u actief in dit netwerk?
“Er zijn wel veranderingen waarneembaar, maar ik vind dat vrouwen veel te langzaam in hogere wetenschappelijke posities terecht komen. Er moeten echt mentaliteitsveranderingen komen bij jonge mensen, bij mannen èn bij vrouwen. Beiden moeten minder traditioneel over carrières gaan denken. Nog steeds geldt dat om een hoge positie in de wetenschap te krijgen je als vrouw meer ervoor opzij moet zetten dan als man. Dat vind ik onrechtvaardig."

Output beoordelen
“Meer bewustwording bij selectieprocedures is een absolute vereiste. Vrouwen hebben minder vaak dan mannen een aaneengesloten en lineaire loopbaan. Ze zijn er een paar jaar tussenuit geweest vanwege kinderen, hebben een tijdje parttime gewerkt of hebben ervaring opgedaan buiten de wetenschappelijke wereld. Van zo’n curriculum moet je de output dus anders beoordelen. Je moet vergelijken hoeveel een bepaald persoon in de gewerkte jaren heeft geproduceerd en dan kunnen de beoordelingen heel anders uitvallen!”

Parttime werken
“Ik stimuleer de carrières van vrouwen. Bijna alle vrouwen in mijn team werken parttime. Men is het gewend voor elkaar in te springen. Dat soort samenwerking heb je nodig. Managen is het sleutelwoord; daar zijn vrouwen goed in. Kijk maar hoe ze en een baan en het huishouden runnen. Vrouwen met deeltijdbanen presteren uitstekend, zij zijn enorm gemotiveerd."